Os ianquis tamén se equivocan

Os ianquis tamén se equivocan
4 (80%) 2 votos

As películas de Hollywood sempre foron o escaparate do Imperio, reflectindo unha realidade perfecta e idealizada, non só da sociedade, senón tamén do seu poder, político e militar. Ese poder vendéronnolo como implacábel e duro, pero tamén xusto, a pesar dos abondosos exemplos criminais que todos e todas temos en mente. E dentro desa imaxe idílica de América, evidentemente, non cabe o erro e a equivocación, iso é algo propio dos demais pobos, o pobo elixido non é chapuceiro, nunca se equivoca nas súas decisións e en todo canto fai.

Iso é o que debeu pensar tamén o bo de Warren Beatty o pasado domingo na entrega dos Oscar de Hollywood. A pesar de ser consciente de que a tarxeta que estaba a ler non era a que correspondía, continuou para adiante como se nada, no canto de avisar do erro, pensando, seguramente, que iso xa se arranxaría como en toda comedia romántica que se prece.

Sen embargo, o erro evidenciou que os ianquis tamén se equivocan. Deixou ver que o rei está espido, a pesar dos adornos con que Hollywood se empeña en vestilo.  E se de erros hai que falar, o do pasado domingo é pecata minuta comparado con deixar sen Oscar a directores da talla de Alfred Hitchcock ou actores como Kirk Douglas, reiteradamente nominados, pero nunca premiados polo seu traballo, tendo que conformarse cun honorífico, que seguro que non recompensa a arte que despregaron ambos durante a súa carreira.

Máis

En Marea: a procesión dos caladiños versión rupturista 2.0

En Marea: a procesión dos caladiños versión rupturista 2.0
4.2 (84%) 5 votos

Logo de que o BNG perdera as súas deputadas en Madrid, Olaia Fernández Davila e Rosana Pérez, En Marea estaba chamada a ser a “voz de Galiza” na capital do Estado. Sen embargo, perfectamente instalados na grupo de Unidos Podemos, En Marea non existe nin ten voz propia, totalmente eclipsada polos líderes morados de Podemos.

Pero se é grave que non sexan quen de ter personalidade propia no medio de tantos “machos alfa”, En Marea non só carece de iniciativa política para ser a voceira dos problemas dos galegos e galegas, senón que chegan ao esperpento de interesarse máis polos problemas de Madrid ou Burgos, por poñer dous exemplos que podedes ver a continuación.

En definitiva, querían ser diferentes, pero desde a miña perspectiva de galego e nacionalista, son o mesmo que PP e PSOE, son a versión “rupturista” da procesión dos caladiños que tanto dano fixeron a este país, até que chegou o BNG en 1996. Abofé que terá que volver, porque senón estamos apañados.

Máis

O que non che contan sobre a política migratoria de Trump

O que non che contan sobre a política migratoria de Trump
4.67 (93.33%) 3 votos

Nos últimos días anda todo o mundo falando da orde executiva de Donald Trump que prohibía a entrada en Estados Unidos de persoas de Irak, Siria, Irán, Sudán, Libia, Somalia e Yemén. O que non din os medios de comunicación masivos é que unha orde executiva semellante xa leva en vigor desde 2015 e actualizada en 2016 coa inclusión dos tres últimos países citados anteriormente. É dicir, que se aos cidadáns destes países non lles deixan entrar na “Terra das liberdades” non é só por Trump, senón por Obama, que se indigna hipocritamente desde o seu retiro dourado de Washington.

Pero a orde executiva de Trump aínda vai máis alá, xa que prohibe explicitamente a entrada de persoas que exerceran calquera forma de violencia contra as mulleres ou a persecución relixiosa, cuestións estas curiosamente omitidas polos medios de comunicación masivos, pero que se fose un presidente “simpático” ao statu quo, como o era Obama, serían uns dos detalles que seguramente máis destacarían para vendernos as “bondades” desta restrición á circulación de persoas.

O muro de México está ben dependendo de quen o faga
Outra das cuestións que suscita moita polémica nas escasas dúas semanas que leva Trump na Casa Branca é a do muro fronteirizo con México. Xa dixen noutra ocasión que o citado muro xa existe desde 1996, e foi impulsado por Bill Clinton; Trump, e en todo caso, ampliarao, pero o que non se pode facer é construír algo que xa está feito. Mais os medios de comunicación nin citan este detalle, ao contrario, en 2014 o muro era algo bo e positivo para Estados Unidos tal e como podemos ver na canle norteamericana en español, Univisivión.

En resumo, que Donald Trump non está facendo na extraordinario, é dicir, non está facendo nada que non fixeran antes presidentes “progres” como Bill Clinton ou Obama, que como acabamos ver tamén violaban os dereitos humanos. Sen embargo, o que si está claro é que Trump non goza das simpatías do stablishment, e a guerra mediática aberta contra el ten un obxectivo, condicionar a política económica do novo goberno, nada proclive á globalización. No actual contexto poden pasar dúas cousas: que Donald Trump ceda ou que siga adiante coa súa política económica, que é o que realmente preocupa ao statu quo. Se é esta última opción, teño claro que Trump non acaba os seus catro anos de mandato.

Máis

Nin Pornolab é unha web porno nin facía falta ir a Madrid a buscar talentos

Nin Pornolab é unha web porno nin facía falta ir a Madrid a buscar talentos
4.25 (85%) 4 votos


El Correo Gallego abre a súa edición coa noticia de que o concello de Santiago de Compostela contratou a un talento madrileño que impulsou webs de contido pornográfico para xestionar o “Matadoiro Compostela”, que dirixe diversos proxectos creativos ou sociais, como indica na súa web.

Segundo este medio de comunicación a persoa que xestiona este proxecto, David Rodríguez, foi o impulsor de web de contido pornográfico, Pornolab. Unha ollada ao Internet Archive demostra que esta web non pode ser catalogada como pornográfica strito sensu. No pouco que se pode ver no Internet Archive vemos que os contidos non son para todos os públicos, pero iso non quere dicir que sexa pornográfico ou que atente contra dignidade da muller. Iso si, a web Pornolab é transgresora e desde o meu punto de vista os contidos son de dubidoso gusto, pero vaia…

O que non comparto en absoluto é a teima da nova política galega en buscar referentes e talentos fóra do noso país, como se aquí non tivésemos persoas que podían desenvolver con éxito un proxecto deste tipo. Pero iso, curiosamente non o critica El Correo Gallego, como tampouco as reiteradas contratacións a dedo de Compostela Aberta, un tema que xa comentei noutra ocasión.

Máis